Walang Pamagat

Nagpaulan na ako wag lang ma-late. Parang na akong bagong ligo nung pagakyat ko ng rooftop pero badnews agad ang nadinig ko.

“Uy wala daw tayo pasok sa visual basic.”

Ha? Math pa lang naman subject namin nun pero next subject na agad pinaguusapan. Hayaan nyo muna ako magpasa ng classcard ko para magkagrade ako. Pero late ko na narealize na 7hours pala magiging vacant namin pag wala ngang pasok sa next subject.

Naisip ko na magandang pagkakataon ‘to para makauwi at matulog na lang. Pero hindi pwedeng umabsent sa last subject kasi absent na ako nung last meeting dun. Patay na. Kung sa 3hours lang na vacant nauulol na ako, pano pa kaya sa 7hours. Kelangan maghanap ng paglilibangan.

Hindi pwede magpunta sa computer shop kasi sayang ang pera. Hindi pwede umuwi kasi hindi pwede umabsent. Hindi pwede mangchix kasi wala naman talaga. Ano na gagawin ko?

Buti na lang naisip nila na magapunta na lang sa bahay ng isa naming classmate. Sa una hindi malaman kung saan. Sa dami ba naman ng sasama kahit ako hindi ako magvovolunteer na sa amin magpunta. Tsaka kahit magvolunteer ako, mamumulubi sila. Sa layo ba naman ng bahay namin e’.

“Dun na lang tayo kala Beth. Sa Calumpit lang yun.”

13 lang pamasahe. 20 bigayan. Bale 46 lahat lahat kasama pamasahe balikan tsaka pagkain. Kumpara sa pagkain lang na 40 dalawang ulam tsaka unli rice dun sa KFC (Kapitolyo Food Court). More or less 30 kami lahat na kasama dun. Kasama din namin yung mga kaklase namin sa minor subjects kaya madami kami.

Hindi ko na isasama yung nanood kami ng Seed of Chucky kasi hindi ko naman talaga napanood ng maayos dahil sa nakaharang na bintana.

Okay kainan na! May lechon manok, adobong sitaw at ang matinding panghimagas, big juicy bananas! Sa halagang bente solve ka na. May merienda pa pagdating ng bandang 3pm kasi 5pm pa naman klase namin nun.

Hindi ko na pahahabain pa kwento ko kasi alam kong bored na bored ka na. Parang ako na gutom na gutom habang ginagawa ang post na ito.